Dit 19ᵉ-eeuwse gebouw in Antwerpen heeft in de loop der tijd meerdere transformaties ondergaan en deed achtereenvolgens dienst als hotel, bank en later als openbaar badhuis. Vandaag blijft enkel de neoklassieke gevel over, zorgvuldig bewaard als getuige van zijn gelaagde geschiedenis. Het huidige project beoogt nieuw leven te blazen in het langgerekte, onregelmatig gevormde perceel, ingesloten tussen twee scheidingsmuren, door het te transformeren tot het nieuwe hoofdkantoor van de lokale politie. Geïnspireerd door de typologie van Italiaanse palazzi organiseert het ontwerp de ruimten in een opeenvolging van onderling verbonden kamers, wat zorgt voor helderheid en vloeiendheid. De structuur vormt de kern van het project: een systeem van dwarsframes, kolommen en balken loodrecht op de scheidingsmuur, bepaalt zowel het ritme als de ruimtelijke organisatie. Deze constructieve aanpak speelt in op de beperkingen van de site en garandeert tegelijk duurzaamheid, functionaliteit, robuustheid en structurele samenhang. De betonnen structuurelementen werden overwegende ter plaatse gestort. Door een evenwicht te creëren tussen open en gesloten ruimten brengen verschillende patio’s natuurlijk licht binnen en bieden zij rustplekken voor de gebruikers. Terwijl de hoofddraagstructuur in beton is uitgevoerd, evolueert deze in het paviljoen naar gelijmd gelamineerd hout en kruislaaghout, bekroond met een uitkragend cassetteplafond dat aan de ene zijde rust op kolommen en aan de andere zijde op de scheidingsmuur.